این وبلاگ رسماّ و تحقیقاّ منتقل شد به:

http://donyayeteristana.blogspot.com

انتقاد پذیری چیست؟

الف) وسیله ای است "باتوم" نام که در اثر اصابت  باعث می شود جد و آبادتان به ترتیب قد جلوی چشمتان ردیف شوند.

ب) اتاقکی است یک در دو که چند روزی شما را در آن نگه می دارند و مشفقانه نصیحتتان می کنند تا به این نتیجه ی ارزنده برسید که زر مفت زده اید کلا.

ج) بیماری مهلکی که "مننژیت" نام دارد و موجب آن می گردد که بدنتان را ناخود آگاه بیندازید زیر مشت و لگد نیروهای لباس شخصی-کلاه رسمی تا روح از بدنتان مفارقت نماید.

د) همان تی وی  است که هفت کانال دارد مثل هلو و  از صبح تا شب و حتی شب تا صبح حرفهای  کاملا "راست" و درست و با ربطی می زند تا اذهان دچار تشویش شده تان را روشن کند.

پ.ن۱:و اینگونه  انتقاد پذیری آن "معظم له" رفت تووی چشممان!

 پ.ن۲: ما اسباب کشوندیم اینجا

چشم هایم محو/ناتوان حتی/ از حل این انتگرال چند گانه که عشق باشدش نام

 چه می شود کرد؟!با دستانت/سر انگشتان سردم

و هارمونی گام به گام این نت که من باشم

من بنده ی خوبی نیستم.قبول!

اما تو خدای خوبی هستی.با من خوب تر از این باش.قبول؟

تصویرم توی آینه به من خیره می شود.با شیطنت ابرویش را بالا می اندازد و می گوید  اگر تو را در این لباس می دید "دیوانه" ات می شد!

 می روم و تصویرم را با رویای عقیمش تنها می گذارم...

قبول اتهام در  دادگاهی که در آن هیچ حق دفاعی نداری به اندازه  ی "زنده به گور" کردنت سخت است!

دستمال کاغذی که توش فین کرده باشی دیگه قابل "بازیافت" نیست.

پ.ن:دقیقا وقتی داشتم گریه می کردم به ذهنم رسید!

-ما؟! همچنان سبز!

و هر حضورمان چون مشت محکمی بر دهان حکومت!

پ.ن:از اعتراض دانشجویان که بگذریم این فریاد "یا حسین،میر حسین "استادیوم آزادی و همراه شدن یه قشر دیگه ای از جامعه با جنبش سبز عمیقا و اساسی ذوق زده م کرد.

من:خصوصی سازی یعنی از این جیبت بریزی توو اون یکی؟

آقای الف:آره .خوبیش اینه که از این به بعد حرفامون

بی واسطه به گوش مسئولین می رسه!

پ.ن:سپاه برنده  ی مناقصه ی ۵۰ درصدی سهام مخابرات شد.

دلم به نوشتن نمی رود

دستم هم!

شاید

گرمی آغوشت باید

تا سردی بی هوا آمده ی پاییز

فراموشم شود

و تلخی گاز فلفل

و نگاه های هار برادران بسیجی...

با ربط: کوته نوشت

پ.ن:راستی اگه نبودی من این همه دلتنگی رو کجا باید می بردم؟!